หนึ่งชีวิตของคนเราก็ไม่ต่างจากหนึ่งวารวัน เวลาในวัยเยาว์ของทุกคนก็คือการเริ่มต้นด้วยความสดใส…เป็นดั่งยามเช้าที่บรรเจิดแจ่ม บริสุทธิ์ด้วยแสงตะวันอ่อนอุ่นและน้ำค้างซึ่งค้างอยู่บนยอดหญ้า ช่วงเวลานี้คือช่วงเวลาที่ไม่ว่าจะต้องแบกรับความทุกข์ยากสักเท่าใด ดวงตากับดวงใจอันสดใสของเด็กก็จะทำให้มัน ‘คล้าย’ ไม่ใช่ทุกข์ เมื่อแดดสายแรงกล้า…ก็ไม่ต่างจากวัยที่มากขึ้นจนต้องเรียนรู้ ต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอด ต้องกัดฟันยอมรับและบากบั่นพาชีวิตของตนเองให้ผ่านพ้นอุปสรรคไปให้ได้ เช่นเดียวกับการเดินดุ่มท่ามกลางแสงรวีที่แผดจ้ามุ่งเข้าสู่ยามสนธยา แล้วทุกชีวิตก็ต้องจบลงอย่างเสมอหน้าด้วยราตรีกาล…ไม่มีวันวันไหนที่ไร้ราตรี ไม่มีชีวิตใดจะอยู่ยั่งยืนไปตลอดกาล หากการเริ่มชีวิตอย่างไร จบชีวิตแบบไหน ไม่สำคัญเท่ากับวิธีการใช้ชีวิตในวารวันหนึ่งนั้น ไม่มีใครเลือกเกิดได้ เท่าๆ กับที่ไม่มีใครเลือกได้ว่าชีวิตของตนจะจบลงที่ตรงไหนและอย่างไร…เส้นทางระหว่างจุดเริ่มต้นกับจุดจบต่างหากที่ทุกคนมีสิทธิ์เลือกมีสิทธิ์สร้าง หากเลือกและสร้างให้เส้นทางนั้นสวยงามมีคุณค่าด้วยการให้เบญจศีลและฆารวาสธรรมเป็นเครื่องกำกับดูแลการเลือกและการสร้างทุกย่างก้าว ความภาคภูมิในตนเองที่ได้มุ่งมั่นฟันฝ่าอย่างสุจริต ภาคภูมิที่เพียรประกอบกรรมดี ยึดศีลและธรรมเป็นเครื่องนำชีวิตมาได้จนถึงปลายทาง …จะกลายเป็นแสงสว่าง กลายเป็นความงดงามในวารวันของชีวิต

หนึ่งชีวิตของคนเราก็ไม่ต่างจากหนึ่งวารวัน เวลาในวัยเยาว์ของทุกคนก็คือการเริ่มต้นด้วยความสดใส…เป็นดั่งยามเช้าที่บรรเจิดแจ่ม บริสุทธิ์ด้วยแสงตะวันอ่อนอุ่นและน้ำค้างซึ่งค้างอยู่บนยอดหญ้า ช่วงเวลานี้คือช่วงเวลาที่ไม่ว่าจะต้องแบกรับความทุกข์ยากสักเท่าใด ดวงตากับดวงใจอันสดใสของเด็กก็จะทำให้มัน ‘คล้าย’ ไม่ใช่ทุกข์ เมื่อแดดสายแรงกล้า…ก็ไม่ต่างจากวัยที่มากขึ้นจนต้องเรียนรู้ ต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอด ต้องกัดฟันยอมรับและบากบั่นพาชีวิตของตนเองให้ผ่านพ้นอุปสรรคไปให้ได้ เช่นเดียวกับการเดินดุ่มท่ามกลางแสงรวีที่แผดจ้ามุ่งเข้าสู่ยามสนธยา แล้วทุกชีวิตก็ต้องจบลงอย่างเสมอหน้าด้วยราตรีกาล…ไม่มีวันวันไหนที่ไร้ราตรี ไม่มีชีวิตใดจะอยู่ยั่งยืนไปตลอดกาล หากการเริ่มชีวิตอย่างไร จบชีวิตแบบไหน ไม่สำคัญเท่ากับวิธีการใช้ชีวิตในวารวันหนึ่งนั้น ไม่มีใครเลือกเกิดได้ เท่าๆ กับที่ไม่มีใครเลือกได้ว่าชีวิตของตนจะจบลงที่ตรงไหนและอย่างไร…เส้นทางระหว่างจุดเริ่มต้นกับจุดจบต่างหากที่ทุกคนมีสิทธิ์เลือกมีสิทธิ์สร้าง หากเลือกและสร้างให้เส้นทางนั้นสวยงามมีคุณค่าด้วยการให้เบญจศีลและฆารวาสธรรมเป็นเครื่องกำกับดูแลการเลือกและการสร้างทุกย่างก้าว ความภาคภูมิในตนเองที่ได้มุ่งมั่นฟันฝ่าอย่างสุจริต ภาคภูมิที่เพียรประกอบกรรมดี ยึดศีลและธรรมเป็นเครื่องนำชีวิตมาได้จนถึงปลายทาง …จะกลายเป็นแสงสว่าง กลายเป็นความงดงามในวารวันของชีวิต