ระหว่างคนกับคนมีช่องว่างแห่งความแตกต่างวางอยู่เสมอ ช่องว่างนั้นเองที่สร้างความแตกแยก สร้างเรื่องไม่ลงรอย สร้างการไม่ยอมรับกันและกัน...ถึงแม้เราจะไม่สามารถยอมรับคนที่แตกต่างจากตนเองได้จนหมดใจ หากก็ควรมี ‘น้ำใจ’ พอที่จะคิดถมช่องว่างแห่งความแตกต่างนั้นให้เต็มมากกว่าจะพยายามขุดคุ้ยให้ยิ่งลึกและถ่างกว้างห่างกันออกไปอีก การยืนหยัดอยู่คนละฟากฝั่ง ไม่อ่อนโอนเพื่อยอมรับความแตกต่าง สร้างได้แต่ความขัดแย้งรุนแรง ผู้ที่ไม่สามารถรับมือกับความขัดแย้งรุนแรง ก็ได้แต่ปกปิดความจริงแล้วสร้างเปลือกขึ้นห่อหุ้มลวงตา... หากความเท็จนั้นคือปล่องเหวแห่งปัญหาอย่างแท้จริง ยิ่งสร้างเรื่องโกหกยิ่งถลำลึก ยิ่งแก้ไขกลบเกลื่อน ยิ่งพัวพันยุ่งเหยิง...รอเวลาแห่งการแตกทำลายลง ...เปิดเผยซื่อตรง แก้ไขทุกปัญหาด้วยความจริงเสมอ...แม้จะไม่สามารถทำให้ใครยอมรับความแตกต่างของเราได้จนหมดใจ แต่ก็จะไม่มีวันแหลกสลายกลายเป็นฝุ่นผงที่ไร้ความหมาย ไร้คุณค่าเพราะความลวงอย่างแน่นอน

ระหว่างคนกับคนมีช่องว่างแห่งความแตกต่างวางอยู่เสมอ ช่องว่างนั้นเองที่สร้างความแตกแยก สร้างเรื่องไม่ลงรอย สร้างการไม่ยอมรับกันและกัน...ถึงแม้เราจะไม่สามารถยอมรับคนที่แตกต่างจากตนเองได้จนหมดใจ หากก็ควรมี ‘น้ำใจ’ พอที่จะคิดถมช่องว่างแห่งความแตกต่างนั้นให้เต็มมากกว่าจะพยายามขุดคุ้ยให้ยิ่งลึกและถ่างกว้างห่างกันออกไปอีก การยืนหยัดอยู่คนละฟากฝั่ง ไม่อ่อนโอนเพื่อยอมรับความแตกต่าง สร้างได้แต่ความขัดแย้งรุนแรง ผู้ที่ไม่สามารถรับมือกับความขัดแย้งรุนแรง ก็ได้แต่ปกปิดความจริงแล้วสร้างเปลือกขึ้นห่อหุ้มลวงตา... หากความเท็จนั้นคือปล่องเหวแห่งปัญหาอย่างแท้จริง ยิ่งสร้างเรื่องโกหกยิ่งถลำลึก ยิ่งแก้ไขกลบเกลื่อน ยิ่งพัวพันยุ่งเหยิง...รอเวลาแห่งการแตกทำลายลง ...เปิดเผยซื่อตรง แก้ไขทุกปัญหาด้วยความจริงเสมอ...แม้จะไม่สามารถทำให้ใครยอมรับความแตกต่างของเราได้จนหมดใจ แต่ก็จะไม่มีวันแหลกสลายกลายเป็นฝุ่นผงที่ไร้ความหมาย ไร้คุณค่าเพราะความลวงอย่างแน่นอน