‘ลายรักบนพักตรา’ เป็นนวนิยายชื่อไพเราะ และเป็นวลีสื่อสัญลักษณ์หัวใจของเรื่อง เอาไว้ในงานศิลป์ชั้นสูงคือการทำหัวโขนด้วย อันที่จริงศิลปะของไทยแขนงหัตถศิลป์โบราณนั้นมีอยู่มาก หากว่าปล่อยให้เหลือเพียงผลงาน แต่มิได้สืบสานด้วยการสร้างต่อ ก็มีแต่จะสูญหายไปกับกาลเวลา โดยเฉพาะหัวโขนนั้นเป็นการรวมศาสตร์แห่งศิลปะงานช่างเกือบทุกแขนงไว้ด้วยกัน ครั้นเมื่อไรก็ตามที่นักเขียนนวนิยายได้ถูกดูดดึงเข้าไปในงานศิลป์อันทรงคุณค่า เมื่อนั้นโลกของสีสันงานประดิษฐ์ หรืองานปั้นแต่งวาดระบาย ก็พร้อมถูกสานสลักขึ้นใหม่กลายเป็นตัวอักษร ตามจริตและบทบาทของตัวละคร อันสุดแต่นักเขียนประสงค์จะบรรยายถ่ายทอดหรือพาเราก้าวเข้าไป ในทางกลับกัน การอ่านนวนิยายที่ให้ค่าของงานศิลปะโบราณบางแขนงซึ่งเราแทบไม่พบเป็นปกติในชีวิตประจำวันเลย ตัวหนังสือเหล่านั้นเองอาจเป็นสื่อ เป็นลายแทง พาเราไปสู่ขุมทรัพย์ความรู้ใหม่ๆ หรืออาจหลงใหลจนศึกษาต่อยอดเพิ่มเติมไปได้อีกคณานับ ‘จรัสพร’ ไม่เพียงตั้งชื่อนวนิยายได้ไพเราะเท่านั้น แต่ชื่อตัวละครเอกทั้งสามพี่น้องอย่าง รักสมุก เอกรงค์ บรรจงวาด ยังน่าสนใจและมีความหมายที่สอดรับกับเรื่องราวอย่างยิ่ง หวังว่าผลงานชิ้นนี้จะสามารถสื่อสารและทำให้ผู้อ่านได้เห็นอัตลักษณ์รวมถึงเจตนาของผู้เขียน ที่ตั้งใจฝากงานชั้นครูอันเป็นศิลปะล้ำค่าของไทย ให้เราพึงตระหนักรักษาไว้ และยังได้อรรถรสจากการอ่านนวนิยายไปพร้อมกันด้วย

‘ลายรักบนพักตรา’ เป็นนวนิยายชื่อไพเราะ และเป็นวลีสื่อสัญลักษณ์หัวใจของเรื่อง เอาไว้ในงานศิลป์ชั้นสูงคือการทำหัวโขนด้วย อันที่จริงศิลปะของไทยแขนงหัตถศิลป์โบราณนั้นมีอยู่มาก หากว่าปล่อยให้เหลือเพียงผลงาน แต่มิได้สืบสานด้วยการสร้างต่อ ก็มีแต่จะสูญหายไปกับกาลเวลา โดยเฉพาะหัวโขนนั้นเป็นการรวมศาสตร์แห่งศิลปะงานช่างเกือบทุกแขนงไว้ด้วยกัน ครั้นเมื่อไรก็ตามที่นักเขียนนวนิยายได้ถูกดูดดึงเข้าไปในงานศิลป์อันทรงคุณค่า เมื่อนั้นโลกของสีสันงานประดิษฐ์ หรืองานปั้นแต่งวาดระบาย ก็พร้อมถูกสานสลักขึ้นใหม่กลายเป็นตัวอักษร ตามจริตและบทบาทของตัวละคร อันสุดแต่นักเขียนประสงค์จะบรรยายถ่ายทอดหรือพาเราก้าวเข้าไป ในทางกลับกัน การอ่านนวนิยายที่ให้ค่าของงานศิลปะโบราณบางแขนงซึ่งเราแทบไม่พบเป็นปกติในชีวิตประจำวันเลย ตัวหนังสือเหล่านั้นเองอาจเป็นสื่อ เป็นลายแทง พาเราไปสู่ขุมทรัพย์ความรู้ใหม่ๆ หรืออาจหลงใหลจนศึกษาต่อยอดเพิ่มเติมไปได้อีกคณานับ ‘จรัสพร’ ไม่เพียงตั้งชื่อนวนิยายได้ไพเราะเท่านั้น แต่ชื่อตัวละครเอกทั้งสามพี่น้องอย่าง รักสมุก เอกรงค์ บรรจงวาด ยังน่าสนใจและมีความหมายที่สอดรับกับเรื่องราวอย่างยิ่ง หวังว่าผลงานชิ้นนี้จะสามารถสื่อสารและทำให้ผู้อ่านได้เห็นอัตลักษณ์รวมถึงเจตนาของผู้เขียน ที่ตั้งใจฝากงานชั้นครูอันเป็นศิลปะล้ำค่าของไทย ให้เราพึงตระหนักรักษาไว้ และยังได้อรรถรสจากการอ่านนวนิยายไปพร้อมกันด้วย