ผมเขียน ‘นางร้ายรายปักษ์’ ลงในนิตยสารให้อ่านเป็นตอนๆ ในเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่วงการนิตยสารไทยเฟื่องฟูมาก มีนิตยสารหลายปกวางแผงจำหน่าย หลายฉบับมีนวนิยายให้ผู้อ่านได้ติดตามกันอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ วงการนิตยสารมีการแข่งขันกันในทุกด้าน เพื่อนำเสนอสิ่งที่ดีที่สุด น่าสนใจที่สุดให้กับนักอ่าน ยิ่งนิตยสารแข่งขันกันมากแค่ไหน กำไรก็ย่อมตกเป็นของนักอ่าน ไม่กี่ปีต่อมา เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงของโลกดิจิทัล ทำให้ความนิยมในการเสพสื่อของผู้คนทั้งโลกเปลี่ยนไป นิตยสารส่วนใหญ่เริ่มไม่เหมาะกับวิถีชีวิตของคนที่ต้องการความรวดเร็ว นายแบบ นางแบบ ดารา ผู้มีชื่อเสียงต่างมีสื่อ มีเฟซบุ๊ก มีทวิตเตอร์หรือเอ็กซ์ มีอินสตาแกรมเป็นของตัวเอง มีผู้ติดตามจำนวนมาก นักเขียนต่างๆ ไม่ว่าจะแนวบทความหรือนิยาย สามารถเขียนงานลงแพลตฟอร์มออนไลน์ได้โดยไม่ต้องรอการพิจารณาจากบรรณาธิการเหมือนอย่างแต่ก่อนอีกแล้ว นั่นจึงเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญที่ทำให้นิตยสารทยอยกันปิดตัวลง เมื่อย้อนกลับมาอ่านนางร้ายรายปักษ์ในวันนี้ จึงเหมือนกับได้อ่านบันทึกบทหนึ่งของวงการนิตยสาร ผ่านการต่อสู้ของ ‘มาฬิน’ และ ‘ฟ้าคราม’ ผู้เป็นบรรณาธิการของนิตยสารคนละฉบับ ทั้งคู่ต่างต้องการจะนำสิ่งที่ดีมาสู่ผู้อ่าน แม้จะต้องใช้ชั้นเชิงต่อสู้กันในทุกๆ รูปแบบ แต่ถึงแม้ว่านวนิยายเรื่องนี้จะเขียนเอาไว้นานแล้ว หากเมื่อมาอ่านซ้ำเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยของต้นฉบับ ผมพบว่านางร้ายรายปักษ์ยังไม่เชย ไม่ตกยุค อ่านสนุก อีกทั้งยังเป็นนวนิยายที่ขาดตลาดไปนานมากและมีคนอ่านถามหามาโดยตลอด ผู้เขียนจึงขอขอบคุณสำนักพิมพ์ เน็กซ์ พับลิชชิ่ง ที่นำนางร้ายรายปักษ์กลับมาพิมพ์ซ้ำอีกครั้งหนึ่งครับ พงศกร

ผมเขียน ‘นางร้ายรายปักษ์’ ลงในนิตยสารให้อ่านเป็นตอนๆ ในเวลานั้นเป็นช่วงเวลาที่วงการนิตยสารไทยเฟื่องฟูมาก มีนิตยสารหลายปกวางแผงจำหน่าย หลายฉบับมีนวนิยายให้ผู้อ่านได้ติดตามกันอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ วงการนิตยสารมีการแข่งขันกันในทุกด้าน เพื่อนำเสนอสิ่งที่ดีที่สุด น่าสนใจที่สุดให้กับนักอ่าน ยิ่งนิตยสารแข่งขันกันมากแค่ไหน กำไรก็ย่อมตกเป็นของนักอ่าน ไม่กี่ปีต่อมา เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงของโลกดิจิทัล ทำให้ความนิยมในการเสพสื่อของผู้คนทั้งโลกเปลี่ยนไป นิตยสารส่วนใหญ่เริ่มไม่เหมาะกับวิถีชีวิตของคนที่ต้องการความรวดเร็ว นายแบบ นางแบบ ดารา ผู้มีชื่อเสียงต่างมีสื่อ มีเฟซบุ๊ก มีทวิตเตอร์หรือเอ็กซ์ มีอินสตาแกรมเป็นของตัวเอง มีผู้ติดตามจำนวนมาก นักเขียนต่างๆ ไม่ว่าจะแนวบทความหรือนิยาย สามารถเขียนงานลงแพลตฟอร์มออนไลน์ได้โดยไม่ต้องรอการพิจารณาจากบรรณาธิการเหมือนอย่างแต่ก่อนอีกแล้ว นั่นจึงเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญที่ทำให้นิตยสารทยอยกันปิดตัวลง เมื่อย้อนกลับมาอ่านนางร้ายรายปักษ์ในวันนี้ จึงเหมือนกับได้อ่านบันทึกบทหนึ่งของวงการนิตยสาร ผ่านการต่อสู้ของ ‘มาฬิน’ และ ‘ฟ้าคราม’ ผู้เป็นบรรณาธิการของนิตยสารคนละฉบับ ทั้งคู่ต่างต้องการจะนำสิ่งที่ดีมาสู่ผู้อ่าน แม้จะต้องใช้ชั้นเชิงต่อสู้กันในทุกๆ รูปแบบ แต่ถึงแม้ว่านวนิยายเรื่องนี้จะเขียนเอาไว้นานแล้ว หากเมื่อมาอ่านซ้ำเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยของต้นฉบับ ผมพบว่านางร้ายรายปักษ์ยังไม่เชย ไม่ตกยุค อ่านสนุก อีกทั้งยังเป็นนวนิยายที่ขาดตลาดไปนานมากและมีคนอ่านถามหามาโดยตลอด ผู้เขียนจึงขอขอบคุณสำนักพิมพ์ เน็กซ์ พับลิชชิ่ง ที่นำนางร้ายรายปักษ์กลับมาพิมพ์ซ้ำอีกครั้งหนึ่งครับ พงศกร