ธำมรงค์เลือด เป็นนวนิยายลำดับที่ ๓ ในซีรีส์เครื่องประดับอาถรรพณ์ ซึ่งประกอบด้วย กำไลมาศ, กุณฑลสวาท, ธำมรงค์เลือด และที่จะตามออกมาในอนาคตคือ สร้อยพระศอ นวนิยายทุกเรื่องในชุดนี้จบในตัว ไม่จำเป็นต้องอ่านต่อกัน จุดเชื่อมต่อของนวนิยายทั้งสี่เรื่องคือ ทุกๆเรื่องจะมีร้านเครื่องประดับโบราณของคุณไลยเข้ามาเกี่ยวข้องเท่านั้น ผมเขียนธำมรงค์เลือดห่างจากกุณฑลสวาทราว ๖ ปี เรื่องราวในธำมรงค์เลือดนี้มีเรื่องราวภาคอดีตเป็นพีเรียดในสมัยอยุธยา แต่เนื่องจากเนื้อหามีความละเอียดอ่อนหลายจุด ผมจึงเลือกจะใช้ฉากหลังของธำมรงค์เลือดเป็นแผ่นดินสมัยสมเด็จพระพันวษาแทนที่จะใช้รัชกาลจริง สำหรับสมเด็จพระพันวษาพระองค์นี้ หากเรียนประวัติศาสตร์ไทยมา เราจะไม่เห็นพระนามของพระองค์ท่านปรากฏในพระราชพงศาวดารไม่ว่าฉบับใด แต่ถ้าศึกษาวรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผนแล้ว จะพบรายละเอียดว่าพระองค์ก็คือกษัตริย์พระองค์หนึ่งของอยุธยา นอกจากนี้ยังปรากฏพระนามสมเด็จพระพันวษาอีกครั้ง ในเอกสารคำให้การของชาวกรุงเก่า ซึ่งต้นฉบับภาษาพม่าใช้ชื่อเอกสารนี้ว่า ‘โยธยา ยาสะวิน’ ซึ่งแปลว่า ‘พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา’ คำให้การของชาวกรุงเก่าฉบับนี้ เป็นบันทึกที่พระเจ้ากรุงอังวะรับสั่งให้สอบถามจากเชลยศึกชาวอยุธยาที่ถูกกวาดต้อนมาเมื่อคราวเสียกรุงครั้งที่สอง ตอนแรกจดไว้เป็นภาษามอญ เพราะคนซึ่งมีหน้าที่สอบถามเชลยศึกเป็นชาวมอญที่พูดภาษาอยุธยาได้ จากนั้นจึงแปลจากภาษามอญเป็นภาษาพม่าในภายหลัง เอกสารถูกเก็บไว้ในหอหลวง พระราชวังมัณฑะเลย์ ก่อนจะมีการนำออกมาในช่วงที่พม่าเสียเมืองให้กับอังกฤษ แล้วถูกแปลเป็นภาษาไทยในช่วงรัชกาลของสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ ส่วนรัชกาลของสมเด็จพระพันวษานั้นจะตรงกับพระมหากษัตริย์พระองค์ใดในประวัติศาสตร์ของจริงนั้น จนถึงวันนี้นักวิชาการยังถกเถียงกันอยู่ หากเทียบกันด้วยช่วงเวลา เทียบด้วยเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์และลำดับของพระมหากษัตริย์อยุธยาแล้ว มีความเป็นไปได้สูงมากว่าสมเด็จพระพันวษาอาจจะหมายถึงสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๒ ซึ่งเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ อย่างไรก็ตาม นั่นคือข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่จะต้องมีการค้นคว้าหาสรุปกันต่อไป สำหรับเนื้อเรื่องในธำมรงค์เลือดนั้นไม่ได้เน้นหนักเรื่องประวัติศาสตร์อยุธยา เพราะไม่ใช่นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่ผมเลือกจะนำเสนอภาพชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน และข้าหลวงในราชสำนักมาเล่าในนวนิยาย โดยอิงเอาข้อมูลจากขุนช้างขุนแผนมาใช้เป็นหลัก จึงขอเรียนผู้อ่านว่า อย่าได้ยึดเอาเรื่องราวในภาคอดีตเป็นจริงจังนัก ขอให้อ่านด้วยความสนุกสนาน และเอาใจช่วยตัวละครต่างๆ ไปพร้อมกันกับคนเขียนด้วยนะครับ ธำมรงค์เลือด เป็นนวนิยายที่เขียนยากมากเรื่องหนึ่งในชีวิตการเขียนงานของผม ตลอดเวลาที่เขียนนวนิยายเรื่องนี้ มีข้อมูลที่ต้องสืบค้นเพิ่มเติมตลอดเวลา บุคคลหนึ่งที่ผมต้องขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ คือ คุณหนุ่ม – จิระ อุ่นเรืองศรี เจ้าของร้านหนังสือ Books therapy ร้านหนังสืออิสระในจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่กรุณาเป็นธุระช่วยติดตามหาหนังสือกฎหมายตราสามดวงให้ผม เพื่อนำมาใช้ประกอบการเขียนธำมรงค์เลือดจนสำเร็จ ขอให้ธำมรงค์เลือด เป็นกระจกสะท้อนให้ผู้อ่านทุกท่านได้เห็นเรื่องราวความเป็นไปของมนุษย์อันหลากหลาย มีทั้งมนุษย์ที่เลือกดำเนินชีวิตด้วยความรัก ขณะที่บางคนเลือกเอาความโลภเป็นเครื่องนำพา แต่ก็มีอีกไม่น้อยที่เลือกเอาความซื่อสัตย์และความเสียสละเป็นที่ตั้ง เมื่อเห็นเส้นทางชีวิตของมนุษย์แต่ละคนแล้ว ท่านคงจะตัดสินใจได้ว่าเส้นทางใดกันแน่ ที่จะนำพาท่านไปพบกับความสุขที่แท้จริง

ธำมรงค์เลือด เป็นนวนิยายลำดับที่ ๓ ในซีรีส์เครื่องประดับอาถรรพณ์ ซึ่งประกอบด้วย กำไลมาศ, กุณฑลสวาท, ธำมรงค์เลือด และที่จะตามออกมาในอนาคตคือ สร้อยพระศอ นวนิยายทุกเรื่องในชุดนี้จบในตัว ไม่จำเป็นต้องอ่านต่อกัน จุดเชื่อมต่อของนวนิยายทั้งสี่เรื่องคือ ทุกๆเรื่องจะมีร้านเครื่องประดับโบราณของคุณไลยเข้ามาเกี่ยวข้องเท่านั้น ผมเขียนธำมรงค์เลือดห่างจากกุณฑลสวาทราว ๖ ปี เรื่องราวในธำมรงค์เลือดนี้มีเรื่องราวภาคอดีตเป็นพีเรียดในสมัยอยุธยา แต่เนื่องจากเนื้อหามีความละเอียดอ่อนหลายจุด ผมจึงเลือกจะใช้ฉากหลังของธำมรงค์เลือดเป็นแผ่นดินสมัยสมเด็จพระพันวษาแทนที่จะใช้รัชกาลจริง สำหรับสมเด็จพระพันวษาพระองค์นี้ หากเรียนประวัติศาสตร์ไทยมา เราจะไม่เห็นพระนามของพระองค์ท่านปรากฏในพระราชพงศาวดารไม่ว่าฉบับใด แต่ถ้าศึกษาวรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผนแล้ว จะพบรายละเอียดว่าพระองค์ก็คือกษัตริย์พระองค์หนึ่งของอยุธยา นอกจากนี้ยังปรากฏพระนามสมเด็จพระพันวษาอีกครั้ง ในเอกสารคำให้การของชาวกรุงเก่า ซึ่งต้นฉบับภาษาพม่าใช้ชื่อเอกสารนี้ว่า ‘โยธยา ยาสะวิน’ ซึ่งแปลว่า ‘พงศาวดารกรุงศรีอยุธยา’ คำให้การของชาวกรุงเก่าฉบับนี้ เป็นบันทึกที่พระเจ้ากรุงอังวะรับสั่งให้สอบถามจากเชลยศึกชาวอยุธยาที่ถูกกวาดต้อนมาเมื่อคราวเสียกรุงครั้งที่สอง ตอนแรกจดไว้เป็นภาษามอญ เพราะคนซึ่งมีหน้าที่สอบถามเชลยศึกเป็นชาวมอญที่พูดภาษาอยุธยาได้ จากนั้นจึงแปลจากภาษามอญเป็นภาษาพม่าในภายหลัง เอกสารถูกเก็บไว้ในหอหลวง พระราชวังมัณฑะเลย์ ก่อนจะมีการนำออกมาในช่วงที่พม่าเสียเมืองให้กับอังกฤษ แล้วถูกแปลเป็นภาษาไทยในช่วงรัชกาลของสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ ส่วนรัชกาลของสมเด็จพระพันวษานั้นจะตรงกับพระมหากษัตริย์พระองค์ใดในประวัติศาสตร์ของจริงนั้น จนถึงวันนี้นักวิชาการยังถกเถียงกันอยู่ หากเทียบกันด้วยช่วงเวลา เทียบด้วยเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์และลำดับของพระมหากษัตริย์อยุธยาแล้ว มีความเป็นไปได้สูงมากว่าสมเด็จพระพันวษาอาจจะหมายถึงสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๒ ซึ่งเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ อย่างไรก็ตาม นั่นคือข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ที่จะต้องมีการค้นคว้าหาสรุปกันต่อไป สำหรับเนื้อเรื่องในธำมรงค์เลือดนั้นไม่ได้เน้นหนักเรื่องประวัติศาสตร์อยุธยา เพราะไม่ใช่นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่ผมเลือกจะนำเสนอภาพชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คน และข้าหลวงในราชสำนักมาเล่าในนวนิยาย โดยอิงเอาข้อมูลจากขุนช้างขุนแผนมาใช้เป็นหลัก จึงขอเรียนผู้อ่านว่า อย่าได้ยึดเอาเรื่องราวในภาคอดีตเป็นจริงจังนัก ขอให้อ่านด้วยความสนุกสนาน และเอาใจช่วยตัวละครต่างๆ ไปพร้อมกันกับคนเขียนด้วยนะครับ ธำมรงค์เลือด เป็นนวนิยายที่เขียนยากมากเรื่องหนึ่งในชีวิตการเขียนงานของผม ตลอดเวลาที่เขียนนวนิยายเรื่องนี้ มีข้อมูลที่ต้องสืบค้นเพิ่มเติมตลอดเวลา บุคคลหนึ่งที่ผมต้องขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ คือ คุณหนุ่ม – จิระ อุ่นเรืองศรี เจ้าของร้านหนังสือ Books therapy ร้านหนังสืออิสระในจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่กรุณาเป็นธุระช่วยติดตามหาหนังสือกฎหมายตราสามดวงให้ผม เพื่อนำมาใช้ประกอบการเขียนธำมรงค์เลือดจนสำเร็จ ขอให้ธำมรงค์เลือด เป็นกระจกสะท้อนให้ผู้อ่านทุกท่านได้เห็นเรื่องราวความเป็นไปของมนุษย์อันหลากหลาย มีทั้งมนุษย์ที่เลือกดำเนินชีวิตด้วยความรัก ขณะที่บางคนเลือกเอาความโลภเป็นเครื่องนำพา แต่ก็มีอีกไม่น้อยที่เลือกเอาความซื่อสัตย์และความเสียสละเป็นที่ตั้ง เมื่อเห็นเส้นทางชีวิตของมนุษย์แต่ละคนแล้ว ท่านคงจะตัดสินใจได้ว่าเส้นทางใดกันแน่ ที่จะนำพาท่านไปพบกับความสุขที่แท้จริง