‘โคมรัตติกาล’ เป็นนวนิยายกลิ่นอายล้านนา คงความเป็นเอกลักษณ์ทางภาษาอันงดงาม มีเสน่ห์ดึงดูด ดังที่ใครต่อใครหลงรักภาษาท้องถิ่นเหนือเมื่อได้อ่านหรือได้ฟัง เพราะแฝงสำเนียงที่ไพเราะ อ่อนหวานและมีมนตร์ขลัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้เขียนมีจิตวิญญาณของคนเหนืออยู่เต็มหัวใจ ‘น้ำน่าน’ ผู้เขียนนวนิยายเล่มนี้ ใช้วิธีการเล่าเรื่องอย่างกระชับ ไม่ยืดยาด มีเนื้อหาสนุกสมความเป็นนิยายรักแนวพีเรียดแฟนตาซี ที่สอดแซมการผจญภัยไว้ในความโรแมนติก ตรึงความตื่นเต้นไว้ในหลายฉากช่วง นอกจากการเดินทางแห่งการค้นหา ค้นพบ ช่วยเหลือ และหนีตายของนางเอกกับพระเอกแล้ว สีสันของตัวประกอบยังช่วยเติมเต็มและทำให้เรื่องราวเข้มข้นมากยิ่งขึ้นด้วย การไม่ยึดเกี่ยวกับภาษาถิ่นมากเกินไปในเนื้อหาที่ชวนติดตาม แต่ใส่ไว้อย่างเหมาะควร ก็ชวนให้รับรู้ถึงบรรยากาศล้านนาอันเป็นแกนเรื่องเพียงพอแล้ว คือมีไว้เพียงแค่สมน้ำสมเนื้อเท่านั้น มิได้มุ่งหวังจะใช้จนครบถ้วนทุกกระบวนคำเมือง ซึ่งแม้จะสมบูรณ์ขึ้นหรือมิขาดตกเลย แต่อาจทำให้ผู้ไม่คุ้นเคยภาษาถิ่นส่วนใหญ่ ‘ท้อจะตีความ’ และเบื่อจะค้นหาคำแปล จนเรื่อง ‘หมดรส’ ไปเสียก่อน ความไม่ครบถ้วนอย่างตั้งใจนี้จึงกลายเป็นความพอดีที่รื่นรมย์ ให้ความบันเทิงใจตามที่ นวนิยายเรื่องหนึ่งพึงมี และนับเป็นข้อดีมากกว่า กล่าวสรุปได้เต็มคำว่า ‘น้ำน่าน’ บรรจงสร้าง ‘โคมรัตติกาล’ เพื่อผู้อ่าน ได้งดงามและลงตัวที่สุด

‘โคมรัตติกาล’ เป็นนวนิยายกลิ่นอายล้านนา คงความเป็นเอกลักษณ์ทางภาษาอันงดงาม มีเสน่ห์ดึงดูด ดังที่ใครต่อใครหลงรักภาษาท้องถิ่นเหนือเมื่อได้อ่านหรือได้ฟัง เพราะแฝงสำเนียงที่ไพเราะ อ่อนหวานและมีมนตร์ขลัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อผู้เขียนมีจิตวิญญาณของคนเหนืออยู่เต็มหัวใจ ‘น้ำน่าน’ ผู้เขียนนวนิยายเล่มนี้ ใช้วิธีการเล่าเรื่องอย่างกระชับ ไม่ยืดยาด มีเนื้อหาสนุกสมความเป็นนิยายรักแนวพีเรียดแฟนตาซี ที่สอดแซมการผจญภัยไว้ในความโรแมนติก ตรึงความตื่นเต้นไว้ในหลายฉากช่วง นอกจากการเดินทางแห่งการค้นหา ค้นพบ ช่วยเหลือ และหนีตายของนางเอกกับพระเอกแล้ว สีสันของตัวประกอบยังช่วยเติมเต็มและทำให้เรื่องราวเข้มข้นมากยิ่งขึ้นด้วย การไม่ยึดเกี่ยวกับภาษาถิ่นมากเกินไปในเนื้อหาที่ชวนติดตาม แต่ใส่ไว้อย่างเหมาะควร ก็ชวนให้รับรู้ถึงบรรยากาศล้านนาอันเป็นแกนเรื่องเพียงพอแล้ว คือมีไว้เพียงแค่สมน้ำสมเนื้อเท่านั้น มิได้มุ่งหวังจะใช้จนครบถ้วนทุกกระบวนคำเมือง ซึ่งแม้จะสมบูรณ์ขึ้นหรือมิขาดตกเลย แต่อาจทำให้ผู้ไม่คุ้นเคยภาษาถิ่นส่วนใหญ่ ‘ท้อจะตีความ’ และเบื่อจะค้นหาคำแปล จนเรื่อง ‘หมดรส’ ไปเสียก่อน ความไม่ครบถ้วนอย่างตั้งใจนี้จึงกลายเป็นความพอดีที่รื่นรมย์ ให้ความบันเทิงใจตามที่ นวนิยายเรื่องหนึ่งพึงมี และนับเป็นข้อดีมากกว่า กล่าวสรุปได้เต็มคำว่า ‘น้ำน่าน’ บรรจงสร้าง ‘โคมรัตติกาล’ เพื่อผู้อ่าน ได้งดงามและลงตัวที่สุด