‘ลูกไม้เกี่ยวรัก’ เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความรัก ความสัมพันธ์ และความผูกพันทางสายเลือดโดยตรง ความรักที่บอกเราว่า ไม่ได้รับในวันนี้...ไม่เป็นไร วันข้างหน้ายังมี จะมาถึงหรือไม่...ก็ไม่เป็นไร ทำวันนี้ให้มีความหมายที่สุด ให้ดีเท่าที่เราจะทำได้ก็พอ ความผูกพัน และความรักล้วนมีค่า แม้เกิดขึ้นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม แต่หากมันไปต่อไม่ได้ และเวลาได้ล่วงผ่านไปแล้ว ก็ใช่ว่าจะไม่หวนกลับมามีความหมายอีก ยังมีเรื่องราวอีกมากที่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเรื่องของชะตาลิขิต เพราะบางสิ่งเมื่อพลาดแล้ว อาจพลาดเลย ทว่านั่นไม่ใช่เรื่องราวของ ‘ปัณฑารีย์’ กับรักแรกของเธอ... ...ความรักที่หวนคืน จากความเป็นไปได้เฉพาะหนึ่งในล้าน! เมื่อรักใครสักคน เราอาจมองคนคนนั้นว่าเป็นโลกสีชมพูของเรา หรืออาจมีใครมองเราเป็นกุหลาบงามในชีวิตเขา แต่สำหรับบางคน การไม่ได้ถูกมองเช่นที่ว่าอาจเจ็บปวดเพียงช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น โลกที่มีเรายังคงหมุนต่อไป เพราะสุขไม่ได้เกิดเพียงการถูกรักอย่างเดียว แต่อยู่ที่การได้รักด้วยเหมือนกัน ดังหนึ่งเรารักสวนดอกไม้ที่เราหว่านเพาะ สุขในโลกที่เราสร้าง และเพราะการรู้จักรักตัวเองนั้นสำคัญไม่แพ้กัน ‘ลูกไม้เกี่ยวรัก’ กระหวัดเอาความรักที่คนเป็นพ่อแม่ต้องสยบยอมให้กับผู้เป็นเลือดเนื้อของตัวเอง...ลูกที่เกี่ยวรัดดวงใจและร้อยความผูกพันของพ่อแม่เข้าไว้ด้วยกัน รักบริสุทธิ์ที่สามารถคลี่คลายความเคลือบแคลง ทำให้ความไม่น่าจะเกิด ได้เกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด

‘ลูกไม้เกี่ยวรัก’ เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความรัก ความสัมพันธ์ และความผูกพันทางสายเลือดโดยตรง ความรักที่บอกเราว่า ไม่ได้รับในวันนี้...ไม่เป็นไร วันข้างหน้ายังมี จะมาถึงหรือไม่...ก็ไม่เป็นไร ทำวันนี้ให้มีความหมายที่สุด ให้ดีเท่าที่เราจะทำได้ก็พอ ความผูกพัน และความรักล้วนมีค่า แม้เกิดขึ้นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม แต่หากมันไปต่อไม่ได้ และเวลาได้ล่วงผ่านไปแล้ว ก็ใช่ว่าจะไม่หวนกลับมามีความหมายอีก ยังมีเรื่องราวอีกมากที่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเรื่องของชะตาลิขิต เพราะบางสิ่งเมื่อพลาดแล้ว อาจพลาดเลย ทว่านั่นไม่ใช่เรื่องราวของ ‘ปัณฑารีย์’ กับรักแรกของเธอ... ...ความรักที่หวนคืน จากความเป็นไปได้เฉพาะหนึ่งในล้าน! เมื่อรักใครสักคน เราอาจมองคนคนนั้นว่าเป็นโลกสีชมพูของเรา หรืออาจมีใครมองเราเป็นกุหลาบงามในชีวิตเขา แต่สำหรับบางคน การไม่ได้ถูกมองเช่นที่ว่าอาจเจ็บปวดเพียงช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น โลกที่มีเรายังคงหมุนต่อไป เพราะสุขไม่ได้เกิดเพียงการถูกรักอย่างเดียว แต่อยู่ที่การได้รักด้วยเหมือนกัน ดังหนึ่งเรารักสวนดอกไม้ที่เราหว่านเพาะ สุขในโลกที่เราสร้าง และเพราะการรู้จักรักตัวเองนั้นสำคัญไม่แพ้กัน ‘ลูกไม้เกี่ยวรัก’ กระหวัดเอาความรักที่คนเป็นพ่อแม่ต้องสยบยอมให้กับผู้เป็นเลือดเนื้อของตัวเอง...ลูกที่เกี่ยวรัดดวงใจและร้อยความผูกพันของพ่อแม่เข้าไว้ด้วยกัน รักบริสุทธิ์ที่สามารถคลี่คลายความเคลือบแคลง ทำให้ความไม่น่าจะเกิด ได้เกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด