‘กัลปาวสาน’ เป็นนวนิยายแนววิทยาศาสตร์ หรือแนวไซไฟ (Sci-Fi : Science Fiction) เรื่องแรกของผม นวนิยายวิทยาศาสตร์ได้ปรากฏขึ้นในโลกวรรณกรรมหลายร้อยปีมาแล้ว ส่วนมากที่คนไทยเคยคุ้น มักเป็นงานของนักเขียนฝรั่ง หลายเรื่องมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักและอ่านกันต่อมาจนถึงทุกวันนี้ เช่น ยานเวลา ของ เอช.จี.เวลส์, ใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์ ของ จูลส์ เวิร์น มาจนถึงยุคสมัยของนวนิยายวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ เช่น สถาบันสถาปนา ของ ไอแซค อาซิมอฟ หรือ 2001 ; a space odyssey ของ อาร์เธอร์ ซี.คลาร์ก เป็นต้น แต่กระนั้นก็มีนักเขียนไทยไม่น้อย ที่เขียนนวนิยายวิทยาศาสตร์แบบไทยๆ ให้คนไทยอ่านกัน ที่ถือเป็นบิดาแห่งนวนิยายวิทยาศาสตร์ไทยก็คือ คุณจันตรี ศิริบุญรอด ที่มีผลงานนับร้อยเล่ม เช่น ผู้ดับดวงอาทิตย์, ผจญภัยในอวกาศ, สู่โลกพระจันทร์ เป็นต้น งานของคุณจันตรีมีนับร้อยเรื่อง แต่ปัจจุบันนี้หาอ่านได้ยากมาก และตามร้านหนังสือเก่าก็มีราคาแพงมาก นอกจากนี้ก็ยังมีนักเขียนท่านอื่นๆ ที่เขียนงานแนววิทยาศาสตร์ออกมาอย่างต่อเนื่อง ไมว่าจะเป็น ดร.ชัยวัฒน์ คุประตระกูล, วีรวัฒน์ กนกนุเคราะห์ หรือแม้แต่บางตอนของสามเกลอ พล นิกร กิมหงวน ของ ป.อินทรปาลิต ก็มีกลิ่นอายของนวนิยายวิทยาศาสตร์ปะปนอยู่ไม่น้อย เช่น สามเกลอตอนดาวหางถล่มโลก, ตอนเหยียบโลกพระอังคาร โดยเฉพาะนักเขียนที่เป็นไอดอลของผม คือ คุณจินตวีร์ วิวัธน์ ก็เขียนงานแนววิทยาศาสตร์ไว้ไม่น้อย เช่น จุมพิตเพชฌฆาต, พลังหลอน, มิติเร้น, โลก 2599, กึ่งหล้าบาดาล, มนุษย์สังเคราะห์, มฤตยูเขียว, ศีรษะมาร, อาศรมสาง, ภวังค์, เหยื่อยมบาล เป็นต้น เหล่านี้แสดงให้เห็นว่า ตลอดเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา ในแวดวงวรรณกรรมบ้านเรา มีผลงานนวนิยายแนวไซไฟปรากฏสู่สายตาของนักอ่านอย่างต่อเนื่อง เพียงแต่มีจำนวนไม่มากเมื่อเปรียบเทียบกับนวนิยายในแนวอื่นๆ ความคิดอยากทดลองเขียนงานในแนววิทยาศาสตร์ จึงอยู่ในใจของผมมานานหลายปี เมื่อมีพล็อตเรื่องและจังหวะที่เหมาะสม ‘กัลปาวสาน’ จึงเกิดขึ้น เมื่อเริ่มลงมือเขียนกัลปาวสานไปเรื่อยๆ ผมพบว่าโลกของนวนิยายวิทยาศาสตร์เป็นโลกที่สนุกและมีสีสันไม่ใช่น้อย ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้เป็นอะไรที่เขียนง่ายๆ อย่างที่เคยคิดเอาไว้ก่อนหน้านี้ การเขียนนวนิยายวิทยาศาสตร์ไม่ใช่เพียงการนั่งคิดฝัน หรือใช้จินตนาการเพียงอย่างเดียว หากแต่จะต้องผนึกลมปราณ รวบรวมเอาทักษะด้านต่างๆ เข้าไว้ด้วยกัน รวมไปถึงการค้นข้อมูลในเชิงลึกในหลายประเด็น เพื่อนำมาสร้างงานเขียนให้ผู้อ่านเชื่อว่าสามารถเกิดเรื่องราวอย่างในนวนิยายขึ้นได้จริงๆ ความยากอีกหนึ่งประการ ก็คือคำว่า ‘นวนิยายวิทยาศาสตร์’ ด้วยตัวของมันเองแล้ว อาจทำให้ผู้อ่านหลายท่านส่ายหน้า เพราะรู้สึกว่าเป็นเรื่องไกลตัว เป็นเรื่องยาก เป็นเรื่องน่าเบื่อ จึงเป็นประเด็นที่ท้าทายผู้เขียนเป็นอย่างมาก ว่าทำอย่างไรผู้อ่านจึงจะรู้สึกสนุกสนานไปกับตัวละครและเหตุการณ์ในเรื่อง โดยไม่เบื่อหรือท้อที่จะอ่านไปเสียก่อน ทั้งหมดนี้ เป็นสิ่งที่ผมกำลังจะเรียนท่านผู้อ่านว่า กัลปาวสานเป็นนวนิยายที่เขียนยากมากที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิตการเขียนหนังสือของ ‘พงศกร’ และในขณะเดียวกันก็เป็นเรื่องท้าทายว่า ผมจะทำให้ท่านผู้อ่านสนุกไปกับเรื่องได้มากน้อยเพียงใด ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตาม ‘กัลปาวสาน’ ขอขอบพระคุณคุณพ่อและคุณแม่ ที่สนับสนุนให้ผมได้มีพื้นฐานการอ่านที่ดี ทำให้ผมมุ่งมั่นที่จะก้าวเดินบนเส้นทางสายวรรณกรรมต่อไป นวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่องแรกที่ผมได้อ่านก็คือ ‘เพื่อนต่างดาว’ ซึ่งเป็นนวนิยายแปลของสำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช ที่คุณแม่ซื้อให้เป็นของขวัญตอนผมอยู่ชั้นประถมสี่ครับ และหาก ‘กัลปาวสาน’ จะมีความดีใดๆ อยู่บ้าง ผมขอมอบความดีทั้งหมดให้กับคุณจันตรี ศิริบุญรอด บิดาแห่งนวนิยายวิทยาศาสตร์ไทย และคุณจินตวีร์ วิวัธน์ นักเขียนในดวงใจของผม ทั้งสองท่านเป็นแรงบันดาลใจอย่างมากที่สุด ที่ทำให้ ‘กัลปาวสาน’ เกิดขึ้นมาในโลกวรรณกรรมและปรากฏแก่สายตาของทุกท่านในวันนี้

‘กัลปาวสาน’ เป็นนวนิยายแนววิทยาศาสตร์ หรือแนวไซไฟ (Sci-Fi : Science Fiction) เรื่องแรกของผม นวนิยายวิทยาศาสตร์ได้ปรากฏขึ้นในโลกวรรณกรรมหลายร้อยปีมาแล้ว ส่วนมากที่คนไทยเคยคุ้น มักเป็นงานของนักเขียนฝรั่ง หลายเรื่องมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักและอ่านกันต่อมาจนถึงทุกวันนี้ เช่น ยานเวลา ของ เอช.จี.เวลส์, ใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์ ของ จูลส์ เวิร์น มาจนถึงยุคสมัยของนวนิยายวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ เช่น สถาบันสถาปนา ของ ไอแซค อาซิมอฟ หรือ 2001 ; a space odyssey ของ อาร์เธอร์ ซี.คลาร์ก เป็นต้น แต่กระนั้นก็มีนักเขียนไทยไม่น้อย ที่เขียนนวนิยายวิทยาศาสตร์แบบไทยๆ ให้คนไทยอ่านกัน ที่ถือเป็นบิดาแห่งนวนิยายวิทยาศาสตร์ไทยก็คือ คุณจันตรี ศิริบุญรอด ที่มีผลงานนับร้อยเล่ม เช่น ผู้ดับดวงอาทิตย์, ผจญภัยในอวกาศ, สู่โลกพระจันทร์ เป็นต้น งานของคุณจันตรีมีนับร้อยเรื่อง แต่ปัจจุบันนี้หาอ่านได้ยากมาก และตามร้านหนังสือเก่าก็มีราคาแพงมาก นอกจากนี้ก็ยังมีนักเขียนท่านอื่นๆ ที่เขียนงานแนววิทยาศาสตร์ออกมาอย่างต่อเนื่อง ไมว่าจะเป็น ดร.ชัยวัฒน์ คุประตระกูล, วีรวัฒน์ กนกนุเคราะห์ หรือแม้แต่บางตอนของสามเกลอ พล นิกร กิมหงวน ของ ป.อินทรปาลิต ก็มีกลิ่นอายของนวนิยายวิทยาศาสตร์ปะปนอยู่ไม่น้อย เช่น สามเกลอตอนดาวหางถล่มโลก, ตอนเหยียบโลกพระอังคาร โดยเฉพาะนักเขียนที่เป็นไอดอลของผม คือ คุณจินตวีร์ วิวัธน์ ก็เขียนงานแนววิทยาศาสตร์ไว้ไม่น้อย เช่น จุมพิตเพชฌฆาต, พลังหลอน, มิติเร้น, โลก 2599, กึ่งหล้าบาดาล, มนุษย์สังเคราะห์, มฤตยูเขียว, ศีรษะมาร, อาศรมสาง, ภวังค์, เหยื่อยมบาล เป็นต้น เหล่านี้แสดงให้เห็นว่า ตลอดเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา ในแวดวงวรรณกรรมบ้านเรา มีผลงานนวนิยายแนวไซไฟปรากฏสู่สายตาของนักอ่านอย่างต่อเนื่อง เพียงแต่มีจำนวนไม่มากเมื่อเปรียบเทียบกับนวนิยายในแนวอื่นๆ ความคิดอยากทดลองเขียนงานในแนววิทยาศาสตร์ จึงอยู่ในใจของผมมานานหลายปี เมื่อมีพล็อตเรื่องและจังหวะที่เหมาะสม ‘กัลปาวสาน’ จึงเกิดขึ้น เมื่อเริ่มลงมือเขียนกัลปาวสานไปเรื่อยๆ ผมพบว่าโลกของนวนิยายวิทยาศาสตร์เป็นโลกที่สนุกและมีสีสันไม่ใช่น้อย ในขณะเดียวกันก็ไม่ได้เป็นอะไรที่เขียนง่ายๆ อย่างที่เคยคิดเอาไว้ก่อนหน้านี้ การเขียนนวนิยายวิทยาศาสตร์ไม่ใช่เพียงการนั่งคิดฝัน หรือใช้จินตนาการเพียงอย่างเดียว หากแต่จะต้องผนึกลมปราณ รวบรวมเอาทักษะด้านต่างๆ เข้าไว้ด้วยกัน รวมไปถึงการค้นข้อมูลในเชิงลึกในหลายประเด็น เพื่อนำมาสร้างงานเขียนให้ผู้อ่านเชื่อว่าสามารถเกิดเรื่องราวอย่างในนวนิยายขึ้นได้จริงๆ ความยากอีกหนึ่งประการ ก็คือคำว่า ‘นวนิยายวิทยาศาสตร์’ ด้วยตัวของมันเองแล้ว อาจทำให้ผู้อ่านหลายท่านส่ายหน้า เพราะรู้สึกว่าเป็นเรื่องไกลตัว เป็นเรื่องยาก เป็นเรื่องน่าเบื่อ จึงเป็นประเด็นที่ท้าทายผู้เขียนเป็นอย่างมาก ว่าทำอย่างไรผู้อ่านจึงจะรู้สึกสนุกสนานไปกับตัวละครและเหตุการณ์ในเรื่อง โดยไม่เบื่อหรือท้อที่จะอ่านไปเสียก่อน ทั้งหมดนี้ เป็นสิ่งที่ผมกำลังจะเรียนท่านผู้อ่านว่า กัลปาวสานเป็นนวนิยายที่เขียนยากมากที่สุดเรื่องหนึ่งในชีวิตการเขียนหนังสือของ ‘พงศกร’ และในขณะเดียวกันก็เป็นเรื่องท้าทายว่า ผมจะทำให้ท่านผู้อ่านสนุกไปกับเรื่องได้มากน้อยเพียงใด ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตาม ‘กัลปาวสาน’ ขอขอบพระคุณคุณพ่อและคุณแม่ ที่สนับสนุนให้ผมได้มีพื้นฐานการอ่านที่ดี ทำให้ผมมุ่งมั่นที่จะก้าวเดินบนเส้นทางสายวรรณกรรมต่อไป นวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่องแรกที่ผมได้อ่านก็คือ ‘เพื่อนต่างดาว’ ซึ่งเป็นนวนิยายแปลของสำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช ที่คุณแม่ซื้อให้เป็นของขวัญตอนผมอยู่ชั้นประถมสี่ครับ และหาก ‘กัลปาวสาน’ จะมีความดีใดๆ อยู่บ้าง ผมขอมอบความดีทั้งหมดให้กับคุณจันตรี ศิริบุญรอด บิดาแห่งนวนิยายวิทยาศาสตร์ไทย และคุณจินตวีร์ วิวัธน์ นักเขียนในดวงใจของผม ทั้งสองท่านเป็นแรงบันดาลใจอย่างมากที่สุด ที่ทำให้ ‘กัลปาวสาน’ เกิดขึ้นมาในโลกวรรณกรรมและปรากฏแก่สายตาของทุกท่านในวันนี้